ரோஜா

ஏகாந்தத்தை எளிமையாக்கி
இயற்கை அழகை
தனதாக்கி
கர்வத் தோடு புன்னகை
சிந்தும்
’பூக்களின் ராணி.......

எறும்பு

கூட்டம் கூட்டமாய் வசிக்கிறாய்
கூடி ஒன்றாய் திரிகிறாய்
கரும்பைக்கண்டால் சிரிக்கிறாய்
இனிப்பை நீயும் சுவைக்கிறாய்......

நீண்ட துர்ரம் செல்கிறாய்
நீதமாய் இயங்குகிறாய்
உழைப்பில் சலிப்பே இல்லாமல்
உலகில் வெற்றியடைகிறாய்...


சமூகப்பிராணி நீயுமே
சமயோகிதமாய் 
சேமிக்கும் சேமிப்பினை
சரியாய் -இங்கே
படிப்பினையாய் காட்டுகிறாய் .....



எறும்பைப்போல நாமுமே
உழைப்பில் உயர்ந்து
வாழ்வில் உயர்வோமே........

உறவின் உண்மை

                                                                                             

மறணப் புயலில்  

சிக்கித் தவிக்கும் 

தாயை எண்ணி 

துடிக்கிறது மழலை

உயிர் சுமந்த 

தாயின்பாசத்தினை 

பிரிந்திட மனமின்றி....

                          

யாருக்காக?

                          முடங்கி கிடக்கும்
                          ஏழைக்குடிசையில்
                              ஏழ்மை குடியிருக்க
                              வறுமைத்தீயின் அகோரத்தில்
                              பசிபட்டினியின் வேக்காட்டில்
                              வெந்து தணிந்த 
                              மனிதம் தவிக்கிறது
                              அட்சய பாத்திரமாய்
                              கொடுக்கும் கொடை
                              வள்ளல்களின் வருகைக்காய்.....

செல்லமே உனக்காய்

                                             மலர்ச்செண்டாய் 

                                             கையில் எடுக்க    

                                              புன்னகை மணம்வீசும்     

                                              மழலைப் பூவே -நீ

                                              விளித்தெழும் 

                                              கணப்பொழுதுகளுக்காய் 

                                              காத்திருக்கிறது 

                                              எனதுள்ளம்....                  

செல்லமே உனக்காய்

                                             மலர்ச்செண்டாய் 

                                             கையில் எடுக்க    

                                              புன்னகை மணம்வீசும்     

                                              மழலைப் பூவே -நீ

                                              விளித்தெழும் 

                                              கணப்பொழுதுகளுக்காய் 

                                              காத்திருக்கிறது 

                                              எனதுள்ளம்....